Dit begrip omvat de termen ortho en moleculair.
Orthos staat voor goed, juist, terwijl moleculair wil zeggen : samenstel van moleculen. Orthomoleculair wil dus zeggen : juiste moleculaire omgeving, optimaal biochemisch milieu.
De benaming "orthomoleculair" is afkomstig van professor Linus Pauling (tweevoudig Nobelprijswinnaar).
In het nummer van Science van 19 april 1968 publiceerde hij een artikel, getiteld "orthomolecular psychiatry". Daarin introduceerde hij een nieuwe behandelingsvorm van psychische stoornissen: "een therapie, waarbij de behandeling zich richt op het verschaffen van een optimale moleculaire omgeving aan de hersencellen, met name door het aanbieden van optimale concentraties van substanties, welke normaal in het menselijk lichaam aanwezig zijn.”
Het bleek namelijk, dat er mensen zijn die een abnormale behoefte aan bepaalde voedingsstoffen hebben, vaak als gevolg van een stofwisselingsdefect. Hiermee legt hij een relatie tussen psychische kwalen, problemen en/of stoornissen en onvoldoende aanbod van vitale stoffen aan de hersencellen.

Na de succesvolle start van deze nieuwe zienswijze, werd de orthomoleculaire gedachte aldus al spoedig geprojecteerd op het gehele menselijke organisme. Vele, zeer vele voedingsstoffen werden betrokken in experimentele onderzoeksprogramma's, waarbij steeds verrassende ontdekkingen werden gedaan. Optimale hoeveelheden van bepaalde voedingsstoffen een veel verder strekkende positieve uitwerking te hebben op het menselijk lichaam dan de normale, gewoonlijk in (volwaardige) voeding aanwezige hoeveelheden. Men zou in dit verband kunnen spreken van primaire en secundaire functies van voedingsstoffen, afhankelijk van de gebruikte dosis.

Duidelijk is komen vast te staan, dat de hoeveelheid vitale micronutriënten welke tegenwoordig in onze voeding voorkomen, absoluut niet toerijkend zijn om onze gezondheid in stand te houden. Voorts is duidelijk geworden,dat de vele toevoegingen aan onze voedingsmiddelen bij velen niet onderkende allergische reacties en stofwisselingsstoornissen oproepen, met als gevolg verlies van welbevinden. Een toestand, welke vervolgens veelal wordt behandeld met giftige, chemische medicamenten of totaal niet wordt onderkent of genegeerd.
Een volwaardige basisvoeding, dus een basisvoeding, waarin alle voedingsstoffen in natuurlijke hoeveelheden aanwezig zijn, kan veel problemen voorkomen. U vult met een dergelijke voeding de Zogenaamde absolute tekorten aan. Echter heel veel mensen in onze samenleving blijken ook relatieve tekorten aan essentiële voedingsstoffen te hebben, hetgeen wil zeggen, dat normale, zogeheten aanbevolen dagelijkse hoeveelheden voor hen geen optimale hoeveelheid zijn. Voorts geldt dat, indien men optimale gezondheid wenst, men optimale voeding dient te gebruiken: orthomoleculaire voeding. Orthomoleculaire preparaten zijn namelijk zodanig gedoseerd, dat elke stoornis in het organisme als gevolg van voedingstekorten, ook waar het gaat om sterk verhoogde behoefte, wordt voorkomen.

Wat bevatten orthomoleculaire preparaten?
Orthomoleculaire preparaten kunnen de volgende stoffen bevatten:
- vitaminen
- mineralen
- spoorelementen
- enzymen
- aminozuren
- orgaanextracten
- bijzondere voedingsstoffen

Orthomoleculaire voeding geeft een ieder de mogelijkheid zelf aan de gezondheid te bouwen.
Welke orthomoleculaire preparaten er nodig zijn worden door middel van electro-acupunctuur uitgetest.