Ronald Offerman over tandarts Hans de Liefde. Tandartsenpraktijk Hans de Liefde. www.praktijkhansdeliefde.nl

De Liefde

Mijn tandarts heet J. de Liefde. Een naam om jaloers op te zijn. Eigenlijk heb ik hem lang geleden op zijn naam uit gezocht. Ik dacht dat je met zo een naam mensen vast minder pijn zal doen. Maar dat is niet zo. Hij doet me niet expres pijn, denk ik, maar al doen tandartsen nog zo hun best, pijn en ongemak is niet te vermijden. Zegt hij. Nou ben ik ook wel erg bang wat tandartsen betreft. Als kind kwam ik in een gebouw vol school tandartsen in de Helmersstraat. Daar ben ik jarenlang gemarteld door een oudere vrouwelijke tandarts. Toen ik een jaar of veertien was besloot ik niet meer te gaan. Zo bang was ik geworden.
       Maar na een aantal jaren ging het zo slecht met mijn gebit het kon echt niet meer.Toen ik pas met de Liefde kennismaakte was ik vreselijk bang. Weken voor de afspraak die ik na lang aarzelen had gemaakt was ik al zenuwachtig. Angstig telde ik de dagen af. Het liefst had ik buiten voor de deur al een verdoving gekregen of thuis. Maar door de jaren heen gaat het beter. Ook door zijn goede zorgen. En van zijn assistente niet te vergeten.
       De Liefde is natuurlijk ook een naam voor grappen. Het prikbord in de wachtkamer hangt dan ook vol met krantenknipsels over de liefde. De Liefde op de Tippelzone verbannen. De Liefde geeft je alles. De Liefde zonder pijn bestaat niet. De Liefde komt altijd onverwachts. En meer van dat soort leuke uitspraken. Mijn hoofd staat in de wachtkamer helemaal niet naar grappen. In de wachtkamer hoor ik de boor janken. Soms hoor ik ook patiënten kreunen. Of een onderdrukte schreeuw. Angstig wacht ik op mijn beurt. Maar meestal valt het mee en ben ik bang voor pijn die niet komt.
       Laatst toen ik voor mijn half jaarlijkse controle kwam zat er alleen een erg oud vrouwtje in de wachtkamer. Goedemorgen, komt u ook voor de Liefde??? Vroeg ik haar. Nee meneer, ik kom voor de tandarts meneer, voor de liefde ben ik te oud, zei ze gevat met twinkelende oogjes. Ze moest er hartelijk om lachen.
Ik lachte met haar mee. Hij was goed. Toch een teken dat ik niet meer zo bang ben, als ik moet lachen in de wacht kamer van de tandarts. Nou maar hopen dat hij dit stukje leuk vindt want volgende maand moet ik weer naar hem toe.

Ronald Offerman