Homeopathie beoogt de patiënt te helpen bij zijn afweer tegen ziekmakende invloeden. Zij gaat daarbij uit van het “simile principe”, het beginsel van gelijkenis. De eigen afweer zal namelijk het beste worden gestimuleerd door een prikkel, die een zo gelijk mogelijke reactie bij de patiënt verwekt als het ziekmakende agens doet, die het lichaam heeft aangetast. De toegediende prikkel moet duidelijk zijn, duidelijker dan de ziekmakende invloed. Deze laatste heeft kennelijk het lichaam onvoldoende geprovoceerd tot afweer. De toegediende prikkel moet echter niet schadelijk kunnen doorwerken en niet zo'n sterke primaire werking hebben, dat de reactie van het lichaam erdoor gesmoord wordt.
Het blijkt, dat iemand, die voor een ziekteprikkel vatbaar is gebleken, een veel minder sterke kunstmatige (geneeskundige) prikkeling nodig heeft om al een reactie te kunnen geven. Daarom is een geringe dosis, die een ander, die niet vatbaar is, niets doet, al voldoende. Desondanks kan er toch nog wel eens een "Erstverschlimmerung" (beginverergering) optreden. Dit is een teken, dat het middel wel analoog was aan de ziekte, maar de prikkel te fel.
In de homeopathische behandeling moet de gelijkenis zo nauwkeurig mogelijk zijn, vooral in essentiële trekken. Dat maakt een uitgebreide anamnese noodzakelijk, die het liefst de hele mens omvat, niet alleen betreffende de symptomen, waarvoor de patiënt hulp vraagt.

De homeopathie presenteert zich op verschillende manieren.
De klassieke homeopathie, zoals door Hahneman is bedoeld en beschreven, is de meest zuivere vorm. Het is tevens de moeilijkste vorm, maar levert, als ze slaagt, de meest volkomen genezing, niet slechts symptoomonderdrukking

De klinische homeopathie. Snel resultaat, zeker in het begin van de behandeling, wordt bereikt met de orgaangerichte therapie met organotrope middelen.. Deze laatste methode wordt in onze praktijk het meest toegepast.

De homeopathische geneesmiddelen worden uitgetest door middel van elektronacupunctuur volgens Voll (EAV) en zo op hun werkzaamheid voor de patiënt gecontroleerd.

Het principe van de natuurgeneeskunde wil zeggen, dat het er binnen de natuurgeneeskunde om gaat de eigen afweerkrachten van het lichaam, de krachten van zelfregulatie en van herstel zo effectief en behoedzaam mogelijk te ondersteunen: "Medicus curat, natura sanat" (de geneesheer behandelt, de natuur geneest).

Welke homeopathische preparaten er nodig zijn worden door middel van elektronacupunctuur uitgetest.